ท่ามกลางเสียงคุยกันอื้ออึงของนักเรียนหลายชั้นปีในโรงอาหาร เจ้าของนัยน์ตาสีทับทิมนั่งลงบนโต๊ะที่คิริชิม่าเป็นคนจองไว้ให้ก่อนหน้านี้ ร่างบางกำลังจะจัดการอาหารกลางวันของตัวเอง แต่ยังไม่ทันได้หยิบตะเกียบ เสียงหนึ่งก็ดังขึ้นขัดจังหวะ
"บาคุโก ช่วงนี้นายแบบว่า.. ผิวพรรณดูสดใสขึ้นหรือป่าวนะ" คิริชิม่าที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามถามขึ้น
"นี่ๆ ฉันเคยได้ยินมานะ ว่าพวกผู้หญิงที่ผิวพรรณดูสดใสเปล่งปลั่งน่ะ ก็เพราะทำเรื่องอย่างว่าบ่อยไงล่ะ!"
"แค่กๆๆๆ" สิ้นเสียงของคามินาริ คนถูกถามก็ถึงกับสำลักน้ำที่เพิ่งจะดื่มเข้าไปจนต้องไอโขลกตัวโยน
"เรื่องอย่างว่านี่มันเรื่องแบบไหนวะ พูดจาน่าขนลุกชิบ! อีกอย่างคือฉันเป็นผู้ชาย ใช้ทฤษฎีเดียวกับพวกผู้หญิงไม่ได้โว้ย💥"
บาคุโกขมวดคิ้วแผดเสียงใส่พวกเพื่อนตัวดี ก่อนจะเหลือบมองเนื้อหนังของตัวเองแวบหนึ่ง มือเรียวเผลอแตะเข้าที่แก้มนุ่มนิ่มโดยไม่รู้ตัว ในหัวพลางคิดว่า ไอ้คำว่าเปล่งปลั่งสดใสเนี่ยมันเป็นแบบไหนกันวะ ตอนส่องกระจกดูตอนเช้าก็ไม่เห็นจะเป็นงั้นเลย
"นั่งตรงนี้แล้วกันเนอะโทโดโรกิคุง"
ร่างบางหันขวับเมื่อได้ยินชื่อคนที่เป็นตัวการ เจ้าของเรือนผมสองสีถือถาดโซบะชามโตเดินมาพร้อมกับมิโดริยะและอีดะ เมื่อถูกมองกะทันหัน ตาคมก็หันกลับมามองหน้าบาคุโกเช่นกัน โทโดโรกิทำหน้าไม่เข้าใจก่อนจะเลิกคิ้วเป็นเชิงถามว่ามีอะไรหรือป่าว แต่นอกจากบาคุโกจะไม่ตอบอะไรแล้ว ก็ยังกระฟัดกระเฟียดหันกลับไปที่โต๊ะของตัวเองเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นอีกต่างหาก
'พวกผู้หญิงที่ผิวพรรณดูสดใสเปล่งปลั่งน่ะ ก็เพราะทำเรื่องอย่างว่าบ่อยไงล่ะ!'
เมื่อนึกย้อนถึงคำพูดของคามินาริ ใบหูก็ขึ้นสีแดงเรื่อโดยไม่รู้ตัว กลีบปากบางเอ่ยกระซิบเสียงแผ่วเบาชนิดที่แม้แต่ตัวเองก็ยังเกือบจะไม่ได้ยิน
"คงต้องบอกให้ไอ้เวรครึ่งๆนั่น เพลาๆลงบ้างแล้วล่ะนะ..."
____________________
เกิดจากไปเจอในจักรวาลพันทิปว่ามีวิธีทำให้คุณผู้หญิงผิวพรรณสดใสเปล่งปลั่ง นั่นก็คือการจุ๊กจิ๊กปุ๊กปิ๊กกันนั่นเองค่า ; ^ ; ก็เลยคิดว่า ที่คัตจังผิวขาวใสเต่งตึงแบบนี้เนี่ย เพราะถูกคุณแฟนเซอร์วิสบ่อยหรือป่าวน้า แค่กๆๆๆ
แวะไปสกรีมหรือติชมได้ที่ https://twitter.com/meionice99s นะคะ เย้ๆ💕
